Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2017

Ισλάμ και Απεικόνιση Θείου


Ισλαμ και Απεικόνιση Θείου from s konstant

Στη διαφάνεια 3 πηγαίνουμε στο http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/4468
Στη διαφάνεια 9 πηγαίνουμε στο http://photodentro.edu.gr/video/r/8522/956?locale=el




Ο Παύλος συνδέει τον Χριστιανισμό με τον Ελληνισμό

Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2016

Χρόνια Πολλά


















Ένα αλλιώτικο παιδί

Η Παρθένος σήμερα

τον Υπερούσιο γεννά
και η γη μια σπηλιά
προσφέρει στον Απρόσιτο.
Άγγελοι δοξολογούν
με τους βοσκούς μαζί.

Κι οδοιπορούν οι μάγοι

μ ένα αστέρι οδηγό.
Για χάρη μας γεννήθηκε
ένα μικρό (κι αλλιώτικο) παιδί,
Θεός ο προαιώνιος.

Κοντάκιο της γιορτής των Χριστουγέννων


Εικόνα http://apfilipposgrammatikous.blogspot.gr/2010_12_01_archive.html


Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2016

Ιεραποστολή και Διακονία


Αφού δείτε το παρακάτω video, προσπαθήστε να δημιουργήσετε τη δική σας συνέντευξη





Συνέντευξη του αρχ. π. Θεμιστοκλή Αδαμόπουλου

Ευρωπαϊκή Ετικέτα Ποιότητας στο "Creative Writing"


Ευρωπαϊκή Ετικέτα Ποιότητας στο "Creative Writing"

Το έργο μας " Creative Writing" τιμήθηκε με Ευρωπαϊκή Ετικέτα Ποιότητας. Θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας το mail που λάβαμε:


"Συγχαρητήρια! Το σχολείο σας βραβεύθηκε με την Ευρωπαϊκή Ετικέτα Ποιότητας για την τελειότητα της εργασίας σας στο έργο eTwinning "Creative Writing". Αυτό σημαίνει πως η εργασία σας, η εργασία των μαθητών και του σχολείου σας έχει αναγνωριστεί στο  υψηλότερο Ευρωπαϊκό επίπεδο.
Σαν αποτέλεσμα, θα λάβετε ένα πιστοποιητικό το οποίο μπορείτε να επισυνάψετε στην ιστοσελίδα σας και να το εκθέσετε σε μία περίοπτη θέση στο σχολείο σας. Επίσης, το έργο σας θα εμφανιστεί σε έναν ειδικό χώρο της Ευρωπαϊκής Διαδικτυακής Πύλης στο www.etwinning.net.

Για μία ακόμη φορά, συγχαρητήρια για αυτό το μοναδικό επίτευγμα και ελπίζω να συναντηθούμε σε κάποια από τις εκδηλώσεις eTwinning κατά τη διάρκεια του έτους.

Με τους καλύτερους χαιρετισμούς μου
eTwinning Team"



Είμαι τόσο περήφανη για τους μαθητές μου που δούλεψαν με κέφι και όρεξη πάνω στο έργο αυτό και το αγάπησαν όσο και γω! Θέλω να τους πω ένα μεγάλο «Μπράβο» και να τους ευχηθώ να συνεχίσουν να προσπαθούν να δημιουργούν, να φέρνουν το όμορφο και το ωραίο στη ζωή μας.

Τα παιδιά έγραψαν συνεργατικά με δυο άλλα σχολεία 12 ιστορίες μυστηρίου και το τελικό προϊόν ήταν ένα e-book, το οποίο θα εκδώσουμε για να το έχουμε και σε έντυπη μορφή.

Μπράβο λοιπόν στους:
Αλέξανδρο, Ιωάννα, Μιχάλη, Πέρη, Χρήστο, Αλμπέρτο, Λίλιαν, Ξανθίππη, Χαράλαμπο (Γυμνάσιο Περδίκκα)
Βαγγέλη, Γιάννη, Γρηγόρη,  Δημήτρη, Ειρήνη, Ραφαήλ, Σοφία, Χριστίνα (Γυμνάσιο Λευκοπηγής)


Κ.Σ

Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2016

Να νιώθεις, εκεί είναι η ανθρωπιά
















Πλατεία Θεάτρου, Αθήνα


Καθισμένη στο σκαλί, χαμένη από ώρα σ'έναν σουρεαλιστικό διάλογο με το κενό. Εκείνη ρωτά και το κενό της απαντάει. Μόλις έχει πάρει τη δόση της. Όλα της τα υπάρχοντα δυο τρεις νάιλον σακούλες πεταμένες τριγύρω. Προσπαθώ να μαντέψω την ηλικία της. Σώμα αποστεωμένο, μάτια θαμπά, πρόσωπο ζαρωμένο, όπως οι αυλακιές του χρόνου σε δέρμα υπερήλικο. Μα δεν είναι μεγάλη. Πολύχρωμα μουντή, θλιμμένη γειτονιά. Κάθε φορά που πρέπει να σκάψουμε εδώ σφίγγεται η καρδιά μου. 
Κάποια στιγμή το βλέμμα μου πέφτει πάλι επάνω της. Είναι πεσμένη στο πεζοδρόμιο. Με το χαρακωμένο πρόσωπο στις βρόμικες πλάκες και τα χέρια ανοικτά. Άνευ όρων παράδοση ή ικεσία; Ακίνητη. Αναπνέει; Δε μπορώ να καταλάβω. Κόσμος την προσπερνά χωρίς να γυρίσει να την κοιτάξει. Είναι ζωντανή; Κανείς δε δείχνει να τον απασχολεί. Να πλησιάσω; αναρωτιέμαι δυνατά. Όχι, ακούω μια φωνή. Γυρνώ. Μα γιατί; Μπορεί να χρειάζεται βοήθεια. Για να την προσπερνάνε όλοι μάλλον είναι κάτι συνηθισμένο σ'αυτή τη γειτονιά. Συνηθισμένο; Πώς ακριβώς συνηθίζεται η ανθρώπινη δυστυχία; Τη μάνα της λυπάμαι εγώ, λέει κάποιος άλλος. Τη μάνα της; Έμαθα στη ζωή πως δεν έχω δικαίωμα να λυπάμαι κανέναν. Όταν λυπάσαι κάποιον αυτομάτως και "αυτοδικαίως" θεωρείς εαυτόν ανώτερο. Η λύπηση δεν περιέχει σεβασμό. Να μη λυπάσαι κανέναν, να νοιώθεις, εκεί είναι η ανθρωπιά. Πάμε, λέω σε ένα από τα παιδιά, μπορεί να χρειάζεται βοήθεια. Δε συνήθισα και αρνούμαι να συνηθίσω. Την πλησιάζουμε. Σταματά άλλος ένας περαστικός. Και το καλό συνηθίζεται, αν θέλουμε να μιλήσουμε με τους όρους σου, κόσμε. Μη μας πουλάς μόναχα την ασχήμια. Η κοπέλα σηκώνεται με βοήθεια και παραπατώντας χάνεται στο τέλος του δρόμου. Δεν είναι καλά, αλλά είναι ζωντανή. Δε του πρέπει του ανθρώπου να έχει το πρόσωπο κάτω. Ο τοίχος πάνω απο 'κει που πριν λίγο ήταν πεσμένη γράφει για τη σκέψη που έπιασε πάτο. Κι όμως, αυτό που έπιασε πρώτο πάτο είναι η καρδιά. Μα υπάρχει ελπίδα. "Θα την αλλάξουμε την ζωή! Παρ'όλα αυτά, Μαρία". Κάποτε.


                                                                                                                            Ζαγκλαρά Μαρία

Επειδή ο δάσκαλος, νομίζω, πρέπει να γίνεται τα πάντα για τους μαθητές του- κατά το ρηθέν του Παύλου " τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα"- συνδύασα ένα εξαίσιο κειμενάκι της Maria Zagk και μια καταπληκτική φωτογραφία της Ερασιτέχνης Άνθρωπος για να το αξιοποιήσω μέσα στην τάξη. 


Ευχαριστώ τη φίλη Μαρία Ζαγκλαρά που μου δάνεισε το κειμενάκι. Η Μαρία είναι αρχαιολόγος. Σκάβει, σκάβει και ξανασκάβει και ολοένα ρίχνει τη ματιά της εδώ, εκεί και  λίγο παραπέρα γιατί σημασία έχει "να νοιώθεις, εκεί είναι η ανθρωπιά".

Ευχαριστώ, επίσης, τη φίλη Ερασιτέχνης Άνθρωπος για την όμορφη φωτογραφία που τράβηξε από τις αγαπημένες μου Σέρρες. Ακριβώς επειδή είναι ερασιτέχνης, είναι, νομίζω, τόσο τέλεια!


Λοιπόν θα το αξιοποιήσω στην παραβολή της Κρίσεως, στην Παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, στην Προσφορά προς τον άλλον και ... θα σκεφτώ πού αλλού ακόμα με τα νέα προγράμματα.



Ιεραποστολή και Διακονία 2




Δείτε το παρακάτω video μέχρι το 2,31 και καταγράψτε τι σας κάνει εντύπωση